وه‌ک زارووِ بی‌ده‌نگی ، ناو باوِشِ کویسارهکه‌و دالکِ ره‌نگ په‌ینه گیسیشه گه‌نمزارهخوه‌ش خه‌فتیه لِف که‌وتر ئه‌وکردیه ده‌س بالیله‌ئیلای گول و چیمانه ، ئه‌و لا کوچِک و داره ناوچه‌و پِیه‌ک و تیوِل تاک ، گه‌ورا ده‌ل و ده‌س ئاچوخبانمالِ وِلات‌ه و خوه‌ی . . . ته‌ختایی و هامارهده‌م چه‌و وه گولاو شویری ، ده س پل وه هه نا مه‌س که‌یهه‌ر چه‌ن کِ کویه‌ن‌ساله ، وه‌ک ئازه‌وِ نازاره لِی‌که‌فتِگ و بالابه‌رز لِف خوه‌ی نیه با بویشِم . . .:" گیان و ده‌ل و ریشِگ‌مه ، یه شارِ مِ بیجاره

خوش آمدی به زمین حُسن لایزال ، حَسَن شکوه رویش نیکوترین خصال ، حسن * نخست غنچه‌ی زیبای بوستانِ علی! شکفته در اثر کوثری زلال ، حسن ! * نشسته نور محمّد به ماه سیمایت شبیه آینه در بستر جمال ، حسن * به آستان حریمت ، دخیل می‌بندیم کریم بی‌حرم ای اسوه‌ی کمال ، حسن! * هنوز هم هنوزست روشنی بخش است.‌‌.. تلألو نَفَست ، مهر بی زوال ، حسن * مسیر صلح تو و نهضت حسین یکی‌ست... شکسته بال حسین است و بسته‌بال حسن